22 Haziran 2010/016

BU ACIYA DAHA NE KADAR DAYANACAĞIZ!..

TSD Genel Başkanı Şükrü BOYRAZ’ın son günlerde yoğunlaşan silahlı saldırılar ve bu saldırılarda çok sayıda güvenlik görevlisinin şehit olması ile ilgili yaptığı basın açıklaması:

Cumartesi sabahının erken saatlerinden itibaren, sınırımıza yakın bir bölgedeki askeri birliğimize yapılan saldırı, bizleri derin acılara boğdu.

Bu saldırının hemen ardından Diyarbakır, Silvan ve İstanbul, Halkalı’da yapılan saldırılarda yeni can kayıplarının yaşanması toplum olarak hepimizi sarstı.

Yıllardır sürüp giden, iç çatışma, her yıl onlarca askerimizin, güvenlik güçleri mensuplarının ve sivil vatandaşlarımızın yaşamlarına mal oluyor.

Sürmekte olan bu çatışmaların, kaç gencimizin sakat kalmasına neden olduğunu ise bilmiyoruz.

Çocuğu askerde olan her aile endişe ile bekliyor, kapı veya telefonun zilinin çalmasından korkuyor.

Her olayın ardından yapılan hep aynı içerikteki, çaresizliği ifade etmekten başka bir karşılığı olmayan açıklamaları dinlemekten bıktık.

Başsağlığı mesajları, üzüntülerin dile getirilmesi bile anlamını yitirmeye başladı. Hiçbir mesaj, yüreği yanan anneleri, babaları, kardeşleri, çocukları teselli etmiyor.

Askerlere değil, sorunun asıl muhatabı olan siyasetçilere sesleniyoruz:

Bu gidişe daha ne kadar dayanacağız, daha kaç çocuğumuzu kaybedeceğiz?

Çözüm istemek, çözüm üretmek ve hayata geçirmek için canınızın yanması mı gerekiyor?

Toprağa verdiklerimiz hepimizin canı, hepimizi çocukları değil mi?

Türkiye Büyük Millet Meclisi, bu milletin, herkesin, her kesimin temsilcileri değil mi?

Bu soruna çözüm bulamayacaklarsa, o koltuklarda neden otururlar?

Hükümete sesleniyoruz, bu sorundan daha büyük bir sorununuz var mı?

Çatışmalar sürdükçe, Türkiye’nin ne sosyal ne de ekonomik anlamda düze çıkması mümkün mü?

Kan dökülmeye devam ettikçe, Türkiye’de demokrasinin gelişmesi, insanların herkes kadar eşit ve özgür, güven içinde yaşabilmesi mümkün mü?

Gençlerimiz toprağa düştükçe, birbirimize kardeş gibi bakabileceğimiz bir ortam yaratmak mümkün mü?

Artık yükü askerin sırtına yıkmaktan vazgeçin, sorumluluklarınızı kabul edin ve bu işi daha fazla kan dökülmeden çözün.

Kan dökenleri, silahla siyaset yapanları, kendilerine hangi ismi verirlerse, hangi amaçla kendilerini haklı çıkarmaya çalışırlarsa çalışsınlar nefretle kınıyoruz.